پوییز رَهدِه گُرُهدِه ، زِمِسون وَی رِسیدِه وا برفی که اِویده ، کِلار وِه خوش دمیده اسیر و عاشِقوم مو ، دَروِدره غُوارُم دیندا گُلُم ایگَردُم ، چی بختِ مو کِی دیدِه ؟ آبان ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

ای دلِ عاشقم بگو ، از چه سبب شکسته ای ؟ از سرِ شب تا به سحر،بهرِچه کس نشسته ای؟ جورِ تو را می کِشم و در پَی و همرِه توام خوش آندَمی که بینم از کمندِ یار رسته ای مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

آخرین وداع چرا بارِ آخر نگاهم نکردی ؟ ز گردابِ غم ها رهایم نکردی فتادی غمت را به عمقِ دلم به اوجِ شَعف آشنایم نکردی وجود و رُخَت مَملو ازعِشوه بود به غَمزه تو نازی برایم نکردی نشستی تو بر فرشِ کِبر وغُرور گذشت بر دلِ بینوایم نکردی تنِ عاشقم سوخت اندر تَبت طبیبم بُدی و دوایم نکردی هم آغوش بودیم من و ...

کاش میگفتم پریشان تو ام عاشق و آشفتهْ ، حیران توام گر نباشی درکنارم لحظه ای در گُذر از عشق ، ویران توام مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

گفتم که دلا غمِ تو دارم از بهرِ غمِ تو بیقرارم گفتا که بیا تو در پیِ من آواره به کوی و هر دیارم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

تو شیرین باش ، که تا فرهاد باشم دَمی از بندِ غم آزاد باشم بگیرم جای در قلبت همیشه که تا روز ابد در یاد باشم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

دوچشمِ عاشقم خوابی ندارد بجز عشقِ تو بیتابی ندارد اگر هر دَم نَهَم لب بر لبانت ز طعمِ بوسه سیرابی ندارد مهرماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

پشیمانم ز روزِ آشنایی ندانستم که عشقِ بیوفایی ندیدم روزِ خوش هرگز به چشمم فتادم من به گردابِ جدایی مهرماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

اگر آن تُرکِ تبریزی بدست آرَد دلِ ما را ز قلبش میکنم بیرون تمامِ آه و غم ها را به نازش گر نَهَد یک دَم قَدَم بر بزمِ شعرِ من گُذارَم بر سرِ چشمم به منّت آن قدم ها را داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

گرفتارم منِ عاشق ، به زُلفِ عَنبرین تارت چه خوش باشد مرا آندم ، نگاه بر چشمِ بیمارت عَطَش دارد دلم امشب ، رها گشته ز دستِ من شتابان در غُبارِ عشق ، به شوقِ وصلِ دیدارت مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

الا ای شمع بگو امشب چرا اینگونه می سوزی ؟! غمِ هِجرِ کِه را داری چنین دیوانه افروزی ؟ منِ عاشق بسانِ تو ز بهرِ یار میسوزم کنارِ عشق و معشوقم ، بهاری داشتم روزی مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

به شوقِ جُرعه مَیْ نابی ، سر از بستر کشیدم من میانِ ساغری مَی بود ، ولی مَی را ندیدم من به کامِ دل نهادم من ، دَمی لب رویِ لب هایت گَهِ بختِ بَدم رو شد ، ز خوابِ خود پریدم من مهرماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مجنونِ بختیاری )

امامِ ما گُلِ باغِ حسینی است رُخَش آغُشته ازبویِ خمینی است نشانِ نایبی دارد ز مهدی عزیزِ فاطمه ، نورِ دو عینی است مهرماه ۱۳۹۵ --- میر داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

برایِ رعنا دخترِ خیالِ من ، که نگاه به خالِ کُنجِ چشمش زیبا ترین جلوهٔ هُنرِ دستگاهِ آفرینش در ذهنم تداعی میکند : به کُنجِ چشمِ تو خالیست ، که من دیوانهٔ آنم نمی دانم چرا هر دَم ، چنین آشُفته حیرانم ؟ به دامِ خالِ مِشکینَت ، گرفتارم مَنِه عاشق رها کن این دلِ مارا ، از این حالِ پریشانم مهرماه ۱۳۹۵ --...

به بهانهٔ از راه رسیدنِ فصلِ پاییز ( فصلِ دلتنگی ها ) ، برگ و باد بادی وزید و درخت لرزید ، یک شاخه از آن با باد پیچید ، یک برگِ تنها از باد ترسید ، آن برگ افتاد چون باد را دید ، درخت ناگه به برگ خندید ، وقتی که

عاشقم بهرِرُخَت ،چون که تو رعنای منی مونس و همدم من ، در شبِ تنهای منی ناز کم کن تو دگر، عِشوه مکن با دلِ من ای که معشوقِ من و ، اوجِ تسلای منی مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

به زخمِ تیرِ مُژگانت ، چکیده خون زرُخسارم در این بُن بَستِ حیرانی ، به دامِ تو گرفتارم گَهی بیتاب می گردم ، گَهی سردر گریبانم نیاید خواب بر چشمم ، غمِ عشقِ تو را دارم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری)

بهاران مُژده ای دل ، که بهاران می رسد شَبنَمی بر لاله زاران می رسد چَه چَهِ بُلبُل ، نوایِ قُمریان از میانِ گُلعُذاران می رسد می خروشد آبِ برف از کوهسار بر فَرازِ چشمه ساران می رسد نِکهت و بویِ خوشِ گُلْ یاسْ ها همزمان با بویِ باران می رسد شادی و شور و شَعف بارِ دگر بر جوارِ غَمگُساران می رسد غُنچهٔ...

رفتی و مرا صدا نکردی با عشق تو آشنا نکردی بر این دلِ عاشقم تو یک دم افسوس که اعتنا نکردی مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

دلُم پُر زِه غمِ بِهلُم بنالُم نیایِ کس وِه بختِ بد وِه بالُم کُرو زیدِه دِلُم سیزن نَزَن وِش دِلُم تَنگِه سی یارِ تِیه کالُم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )