BAHARAN

بهاران

مُژده ای دل ، که بهاران می رسد

شَبنَمی بر لاله زاران می رسد

چَه چَهِ بُلبُل ، نوایِ قُمریان

از میانِ گُلعُذاران می رسد

می خروشد آبِ برف از کوهسار

بر فَرازِ چشمه ساران می رسد

نِکهت و بویِ خوشِ گُلْ یاسْ ها

همزمان با بویِ باران می رسد

شادی و شور و شَعف بارِ دگر

بر جوارِ غَمگُساران می رسد

غُنچهٔ بِشکُفته در بُستان و باغ

بر کنار و کُنجِ خاران می رسد

می رود بارِ دگر فصلِ شِتا

گاهِ ختمِ شامِ تاران می رسد

غم مخور ای دل که می آید بهار

موقعِ عُسرت بپایان می رسد .

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان

مهرماه ۱۳۹۵