گُلِ مو چی اَفتووِی ویده دِیاری کاش بیا تا که بریم باغِ اناری دَس بِنِه مِنِه دَسُم گُل دودَره مال لَو بِنِه مِنِه لَووام مِن سوزِماری مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

مَبَر در امتدادِ غم ، تو امشب این دلِ ما را که با نازت دهی تغییر ، آن تقدیرِ فردا را بیا جا خوش نما جانا! در این شیدا دلِ مجنون که از دل بار بندی با نگاهت اوجِ غمها را شهریور ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

ز بهرِ دیدنِ رویَت ، دلم بیتاب میگردد دو چشمِ مستِ من امشب ، دَمی بیخواب میگردد لبانم بوسه می خواهد ، بده کامی ز لب هایت خوشا آندم که از بوسه ، لبم سیراب میگردد شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

به جرمِ عشقِ تو امشب ، اسیرِ دستِ غمهایم در این ماتمسرا و غم ، غریب و زار و تنهایم زدی خیمه بجانِ عاشقم ، ای نازنینِ من مرا راه گریزی نیست در این آشفته شبهایم شهریور ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

غمینم من که غمخواری ندارم چراغی در شبِ تاری ندارم شده عاشق دلِ مجنونم امشب ولی تنها و دلداری ندارم شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

خسته دلِ خُمارِ من ! بر درِ میخانه مرو مستِ مَی ام دلا ! تو با این منِ دیوانه مرو عشقِ رسیده از ره و خیمه زده بجانِ من ز خیمه گاهِ عشقِ من ، چنین تو ویرانه مرو شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

عشق بجانم شَرَر انداخته در پیِ من با غمِ خود تاخته بُرد مرا بر لبِ مرزِ جنون نِفرت و کین بر دلِ من ساخته شهریور ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

شاهکاری دیگر در ادبیاتِ زاگرس نشینان : تُرنِه بورِه ایل لَو بَرگِ بیدِه چالَنگ زِه ایلِ بختیاری ! دِلُم سیت کوه گِرِده ، زیتَر بیو دیاری تَش وَندی مِن دلِ مو ، وا خالَکِ وِه نُفتِت دونُم که تَم سی دل مو ، عاشق و بیقراری بیو بِریم شاه مُنگَشت ، وا یَک عَهدی بِوَندیم لَووامون مِن لَووه یَک ، وِه سیرِ ...

گُلِ لَو بَرگ بیدِه مالِمیری ! مو از تو دیرُمو ، تو از مو دیری اوویدُم عاشق و، سیت کوه گِرِدُم دِلِ مو نازُکِ چی نونِ تیری شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

در گذر از عشق ، شب از راه رسید جامه سیاه بر همه جایی کشید عاشق و معشوق ز جورش بسوخت روزِ خوشی عشق به چشمش ندید شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

خدایا ! مَبَر نامِ خوبان ز یاد که با یادشان دل شود شادِ شاد ببستند بارِ سفر زین جهان دل از بهرِشان شد شتابان چو باد شهریور ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

بر دل و جانم شَرَر انداختی سایه شدی ، در پیِ من تاختی جور و جفا کرد دلَت بر دلم تو به دلِ عاشقِ من باختی شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

رنگِ رُژَت خیمه بجان می زند حرفِ دل از رازِ نَهان می زند نیست اَمَل جز نِگهی بر لبت من نزنم حرف ، زبان می زند شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

گُلِ لیلی رُخِ من ای گُلِ لیلی رُخِ من ، که این همه ناز میکنی به جرمِ عشق مرا چنین غَرقِ نیاز میکنی می کِشی ام تو درعَطَش،می بری ام توتا جُنون بگو به من که غُنچه لب ، بهرِ که باز میکنی؟ در شبِ بیقراری ام ، دامِ نیاز می نَهی به ناز و عِشوه ات مرا ، بنده نواز میکنی گَه به نگاهِ مَستِ خود ، تیرِ غَمَم ...

از سَرِ شب تا سحر ، در تَبِ تو سوختم بهرِ دلِ عاشقم ، شُعله بر افروختم داغِ فِراغَت مرا ، سر به گریبان نمود با غم و اندوه و آه ، چشم به شب دوختم شهریور ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

داغِ تو بر این دلِ زارم نشست بالِ من از داغِ فِراغَت شکست خواست دلم پَر بکِشَد سویِ تو بالِ شکستهٔ مرا ، کَس نبست شهریور ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

دردِ من از هِجر و فِراغ تو بود از تَبِ آن ماتم و داغ تو بود مست نکرد این دلِ من را گُلی جز گُلِ نازی که به باغ تو بود شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

وا اَمشو چارده شَووِه دل بیقراره دِلُم عاشق اوویده هَمباز دوواره کاشکی که زیتَر بیا گُل وِه کِلِ مو دلِ مو سی دیدَنِش طاقت نداره شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

هر چی که سیل ایکُنُم ، گُل وام دِیاره یِه گُلی مِن اِی گُلا ، دل بیقراره خوام بِرُم تا که رِسُم زیتَر کِلِ گُل دلِ مو کم طاقَته ، طاقت نَداره شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

وِ تیام هیچ خَو نِیا ، سیت بیقرارُم شوقِ دیدِن پَل و تِیاتِه دارُم تَش نَها وِ مِن دِلُم بُرگا کَمونیت بِل تا داغِ دِلُمه وِت بِدِرارُم شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )