تُرکِ شیرازی ، تُرکِ تبریزی

اگر آن تُرکِ تبریزی بدست آرَد دلِ ما را

ز قلبش میکنم بیرون تمامِ آه و غم ها را

به نازش گر نَهَد یک دَم قَدَم بر بزمِ شعرِ من

گُذارَم بر سرِ چشمم به منّت آن قدم ها را

داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )