BARG VA BAD

به بهانهٔ از راه رسیدنِ فصلِ پاییز ( فصلِ دلتنگی ها ) ،

برگ و باد

بادی وزید و

درخت لرزید ،

یک شاخه از آن

با باد پیچید ،

یک برگِ تنها

از باد ترسید ،

آن برگ افتاد

چون باد را دید ،

درخت ناگه

به برگ خندید ،

وقتی که فهمید

آن برگ ترسید ،

با خود نگاه کرد

پاییز را دید ،

بویی ز پاییز

در دشت پیچید ،

آن دشتِ سرسبز

این رنگ را دید ، :

زرد و طلایی ،

چون رنگِ خورشید .

شاعرِمُعاصر :

میر داوودِ جمشیدیانِ لَجمیر اَورَک

( مُتِخَلِص به مَجنونِ بختیاری)

خزانِ ۱۳۹۵