بیو زیتر که تا رَهنه بپاهُم وِه مو گودی که حُکما شَو ایاهُم پِسین وِه رَه رِسی ، اَفتو گُروهدِه هَنی تِی وِه رَهت مِن شو سیاهُم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

دلُم تنگِ مو دِی طاقت ندارُم کِلِ غم وندُمه مِن شَووِه تارُم پَه تا کَی وا مو مَندیرِت بِمَهنُم بیو زیتر که مو سیت بیقرارُم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

چی اَنگِشتِ چالِه دلُم هَی ایسوسِه چی مَه وِه پَسِ اَور گُروسِه چه خو هِمسو که گُل بیا مِن دلُم لَووام رِی لَوواشه هَمَش هَی بِووسِه مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

عزیزِ مِن دلُم مَی نا بِنوشِه بَهیگِ خُشکِلِ کوهِ تِنوشه رُخِش ایگوی همو رنگین کَمونِه بِنازُم هُنَرِ داش و بَهوشه مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

گُل قطره هایِ اشک ، به بهانهٔ عشق اشک های تو ، شبنمِ برگِ گُلِ تنهاییِ من است ، بر برگِ گُلِ تنهایی ام بنشین ، تا حس کنم که هرگز تنها نیستم ، ای فرشتهٔ مهربانی ! ای دخترِ خیالِ من ! و ای عشقِ من ! .

به خوابِ خود پریشانم تو کردی عَطَش بر بویِ بارانم تو کردی به پایِ دارِ محکومم کشاندی به جُرمِ عشق ، حیرانم تو کردی مهرماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

یک شب به جُرمِ عشقت ، در دامِ غم فتادم داغِ فِراغت ای یار ! ، بر این دلم نهادم تو آمدی به خوابم ، کردی طلب دلت را شیداْ دلِ تو را من ، هرگز به تو ندادم مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

در دامِ دلِ عاشقم ای دلِ عاشق ، چرا اینگونه خوارم کرده ای ؟ در گُذر از عشق ، مجنون حالِ یارم کرده ای خسته و آواره ام از بهرِ دیدار رُخَش یوسف گُمگشته ای در شامِ تارم کرده ای میبری هردَم مرا تا بیکران مرزِ جنون شهرهُ نامحرمان در هر دیارم کرده ای سلب کردی از منِ مجنون بساط شادی ام ناله و غم را دگر بار...

معشوقِ من ای گُلِ نازی که بهار منی روشنیِ مَحفلِ تار منی ناز مکن با دلِ شیدایِ من تو همهٔ صبر و قرار منی سوخت لبم در عَطَشِ بوسه ای در گذر از عشق تو یار منی بهرِ وصالِ تو پریشان شدم قبله گاه این دلِ زار منی نیست گُلی همچو رُخِ نازِ تو نِکهت خوش رو به دیار منی مستِ دو چشم و رُخ و زُلفَت منم جلوه گاه ...

شب بود و من و مَه و ستاره عاشق شده بود دلم دوباره بیچاره دلِ شکستهٔ من جز آه نداشت راه و چاره مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

من بودم و بیقراری من اشک و غم و غمگساری من بر گوشِ فلک صدا نپیچید جز ناله و گریه زاری من مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

مرا از دستِ غم امشب رها کن دلم را با نگاهت آشنا کن کنارِ کوچهْ باغِ شعرِ نابم برایم محفلِ شادی بپا کن مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

خَزان و رَزان مُژده که بارِ دگر ، فصلِ خزان می رسد بر دلِ بستان و دشت ، بادِ وزان می رسد موسمِ گرما برفت ، در گذرِ لحظه ها گاهِ مَیِ ناب با ، تاک و رزان می رسد مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

ز بس ما را بدنبالت کشاندی غمت را در دلِ زارم نشاندی نگاهِ من به عشقت بیکران بود ولی هرگز نگاهم را نخواندی مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

شهیدان با خدا پیمان ببستند به نزدیکیهٔ عرشِ او نشستند بنوشیدند مَی از ساغرِ او بُتِ شِرک و تعلُق را شکستند مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

ستایش آن خدایِ مهربان را که خلقت کرد خاکِ این جهان را هنرمندی که بر دنیا عَلَم کرد : زمین ، خورشید وماه وآسمان را مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

امشب غمیست بر دل ، از لاله هایِ پَرپَر از عشق بیکرانند ، از نِکهَتش مُعطر تا اوج پَرگشودند ، با بالهایِ خونین رفتنند تا بماند ، ایثارشان به دفتر مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

آه و نالم بِگِره خالک طلانِه تیه کال ، لَو بَرگِ بیدِه بی بَفانه تَش وِنِه مِنِه دلُم هَمسو که گَردِه ایوَنه وِه رِی شوناش دوتا پَلانِه مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

بختِ مو چی شَووه تار ایگوی سیاهِه هر چی که بُنگ ایزَنُم ، گُلُم نیاهِه تَش وَسِه مِنِه دلُم ، اینی ایسوسُم بِرِوین وِه گُل بِگویین تا که بیاهِه مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

چه خووه فصلِ بهار ، وابا ستاره بِرِوِی وِه سیلِ گُل ، هَمباز دوواره بیاهِه وِه مِن دلِت دُنگُلِ تِی کال مِن دلِ عاشقی که طاقت نداره مهرماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )