xa0xa0 بامن این دل ، دَم به دَم ، ناسازگاری میکند xa0xa0 می نَهَد غم را به جانمxa0 ،xa0 غمگُساری میکند xa0xa0 میبردxa0 باxa0 خودxa0 مراxa0xa0 تاxa0 بیکرانxa0 مرزِxa0 جنون xa0xa0 برxa0 فَراخِxa0xa0 گونه هایمxa0 ، اشکxa0 جاریxa0 میکند xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0

xa0دلبریxa0 دارمxa0 که چونxa0 ماهِxa0 شب است xa0این دلِ عاشق به شوقش در تب است xa0میبیردxa0 هر شبxa0 زxa0 چشممxa0 خوابِxa0 ناز xa0نامِxa0 اینxa0 مَعشوقِ xa0 نازم xa0xa0 کوکب xa0 است xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخ

xa0xa0 درعطشم ، جُرعه شرابم بده xa0xa0 از دو لبت ، بوسه ی نابم بده xa0xa0 تا که فِتاد چشمِ تو در چشمِ من xa0xa0 باxa0 نِگهَتxa0 ،xa0 حالِxa0 خرابمxa0 بده xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0xa0xa0xa0 شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِت

xa0xa0 دلی دارمxa0 کهxa0 دایمxa0 بیقرارxa0 است xa0xa0 گهی فکرِمن و ، گه فکر یار است xa0xa0 ربوده خواب را xa0 از هر دو چشمم xa0xa0 قرارِ xa0 آنxa0 ، وِصال ازxa0 انتظارxa0 است xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0xa0xa0 شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، م

xa0xa0 آمدیxa0 تاxa0 مونسِxa0 جانمxa0 شَوی xa0xa0 مرهَمیxa0 بر زخمِxa0 پنهانم شَوی xa0xa0 خوانِ دل بَهرت گشودم تا دَمی xa0xa0 در سرایِ عشقxa0 مهمانم شَوی xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص ب

xa0 غزلی در وَصفِ رزمندگانِ دلیرِ اسلام در دورانِ دفاعِ مُقدس : xa0 xa0xa0 رُخسارِ ظفر مندان ، نوری چو قمر دارد xa0xa0 رازِ دلِ محبوبان ، صد رمزِ دگر دارد xa0xa0 آن کس که شده عاشق ، از بهرِ خدایِ خود xa0xa0 تا خِطه ی

xa0xa0 رُخَتxa0 رنگِxa0 گُلِ نازِ بهاریست xa0xa0 نگاهت پُر زِ شور و بیقرایست xa0xa0 سکوتتxa0 معنیِ xa0 بسیار xa0 دارد xa0xa0 تجلیگاهِxa0 عشقِxa0 ماندگاریست xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص

xa0 xa0 شبیxa0xa0 بیتابِ xa0 دیدار xa0 توxa0 گشتم xa0xa0 طبیبا xa0 !xa0 سختxa0 بیمارxa0 تو گشتم xa0xa0 به خوابِ زُلف مشکینَت که رفتم xa0xa0 نخوابیدمxa0 ،xa0 کهxa0 بیدارxa0 توxa0 گشتم xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0xa0 شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ،

xa0xa0xa0

xa0 xa0شاهکاری دیگر در شعر و ادبیاتِ زاگرُس نشینانxa0 : xa0 xa0xa0xa0xa0 xa0 نِسَه (سایه) xa0 xa0xa0 وِی زِه رَه وُ رِسیده خزونُم xa0xa0 تیرِغم زَی وِدَر کِه نِشوُنُم xa0xa0 چی نِسَه اِی نِشوُن وَس وِه دِینُم xa0xa0 چه زِه اِی دل اِ

xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0 برایِ پسرم ( امیر رضا )xa0 : xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 امیرِ من xa0 xa0xa0 آمد گُلی به دنیا ، از مِلکِ بختیاری xa0xa0 شاداب رُخ ، شِکُفته ، چون نوگُلِ بهاری xa0xa0 رویَش چو ماهِ تابان ، قَدَش چو شاخِ شِمشا

xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0xa0 xa0 خوابِ نوشین xa0 xa0xa0 یک شبی آمد به بالینم پری xa0xa0 سوی آغوشِ من آمد دختری xa0xa0 سرنهادم در کنارِ گوشش و xa0xa0 گفتم از حورِ بهشتی بهتری xa0xa0 لب نهادم بر لبانِ نازُکش xa0xa0 مست گشتم من از این همبستری xa0xa0 چ

xa0xa0 ای آنکه جز تو برکس هرگز دلی نبستم ! xa0xa0 از نِکهتِ رُخِ توxa0 ، من مستِ مستِ مستم xa0xa0 بُردی تو با نگاهت هوش و حواس و خوابم xa0xa0xa0 تا بهxa0 ابدxa0xa0 اسیرِ وxa0 ، مَحوِxa0 رُخِ xa0 توxa0 هستم xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0

xa0 xa0xa0 هرگاه در خلوت تنهایی ام غرق میشوم ، xa0 xa0xa0 دلم تو را میخواهد ، xa0 xa0xa0 قلم و دفتر شعرم را برمیدارم ، xa0 xa0xa0 و ذهنم را در طلاطم ، امواج سهمگین خیال تو رها میکنم . xa0 xa0xa0 سوختن شمعِ میان شمعدانی کنارم را می

xa0xa0 بهترxa0xa0 از xa0 این xa0 نباشد xa0 ،xa0 دل دادهxa0 برxa0 نگاهی xa0xa0 از عشق بیکران است ، هرآنچه را که خواهی xa0xa0 معصیتxa0 استxa0 آنی xa0 ،xa0 کامیxa0 ز رویِ xa0xa0 لب ها xa0xa0 بر غیر xa0 جُرمxa0 باشدxa0 ، xa0 جزxa0 توxa0 کهxa0 بی گناهی xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0

xa0xa0 لبانمxa0 بوسهxa0 میخواهدxa0 ،xa0xa0 زxa0 رویِxa0 آتشینxa0 لب ها xa0xa0 بِنِهxa0 لب xa0 برxa0 لبانمxa0 تا ، گریزمxa0 منxa0 ازxa0 اینxa0 تب ها xa0xa0 همهxa0 شب xa0 تاxa0 سحرxa0 xa0 بیتاب و xa0 غمگینم xa0xa0 رها کن این دلِ ما را ، از این غمگینترین شب ها xa0

xa0 xa0شاهکاری دیگر در شعر و ادبیاتِ زاگرس نشینان ( بختیاری ) : xa0 xa0xa0xa0xa0xa0 نِسَه ( سایه ) xa0 xa0xa0 وِی زِه رَه وُ رِسیده خزونُم xa0xa0 تیرِغم زَی وِدَر کِه نِشوُنُم xa0xa0 چی نِسَه اِی نِشوُن وَس وِه دِینُم xa0xa0 چه زِه

xa0xa0 برگرد وxa0 بیاxa0 ،xa0 که دلxa0 غَمین است هنوز xa0xa0 عِطرِxa0 توxa0 فِتادهxa0 بر xa0 جَبین xa0 است xa0 هنوز xa0xa0 از فصلxa0 حَذَر کُن وxa0 ،xa0 بیا ، سویِ من آی xa0xa0 که این آفت ِ عشق در کمین است هنوز xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0

xa0xa0 بُگذار مراxa0 ، کهxa0 باxa0 غممxa0 سر بکنم xa0xa0 بر حالِ د لم ، چاره ی دیگر بکنم xa0xa0 رفتی و دوچشمِ من پُر از اشک شده xa0xa0 فِقدانِxa0 تو را ، چگونهxa0 باورxa0 بکنم ؟ xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0xa0 شاعر معاصر : د