مَحوِ رُخِ نازِ تو

ای آنکه جز تو برکس هرگز دلی نبستم !

از نِکهتِ رُخِ تو ، من مستِ مستِ مستم

بُردی تو با نگاهت هوش و حواس و خوابم

تا به ابد اسیرِ و ، مَحوِ رُخِ تو هستم

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین