AMIR REZA

برایِ پسرم ( امیر رضا ) :

امیرِ من

آمد گُلی به دنیا ، از مِلکِ بختیاری

شاداب رُخ ، شِکُفته ، چون نوگُلِ بهاری

رویَش چو ماهِ تابان ، قَدَش چو شاخِ شِمشاد

از قامت استوار است ، چون کوهِ آسِماری

گشته رها چو شیری ، از بیشه زارِ زاگرُس

تا حک کُنَد به تاریخ ، یک نامِ ماندگاری

بعد از گذشتِ سالی ، از رَه رسیده اکنون

رها نموده ما را ، از بُغضِ انتظاری

با اِقتباس زِ نامِ نیکِ شَهِ خُراسان

رضا لقب گرفته ، این عشقِ تَه تَغاری

دُردانه ی پدر شد ، امیر رضایِ خوش نام

تا که ز دل بر آرَد ، ایامِ غمگُساری

ما را چه حالِ خوبیست ! ، در باورِ زمانه

بهتر از این چه باشد؟ ، اینگونه افتخاری

داوود ! بِبال بر خود ، در این وِلایتِ عشق

نزدِ امامِ هشتم ( ع ) ، یک عُمر همجواری .

یا مولایم : امام رضا ( ع )

شاعر مُعاصر : داوود جمشیدیان ، مُتِخلّص به<< سِتین>>

اسفند ماه 1398 --- خراسان رضوی ( مشهد )