قِصه ی عشق

هرگاه در خلوت تنهایی ام غرق میشوم ،

دلم تو را میخواهد ،

قلم و دفتر شعرم را برمیدارم ،

و ذهنم را در طلاطم ، امواج سهمگین خیال تو رها میکنم .

سوختن شمعِ میان شمعدانی کنارم را می نگرم ،

با خودم میگویم :

چه زود میگذرند لحظه ها ،

و چه زود به پایان میرسد ،

قصه ی عشق من و تو .

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین