فِقدان

بُگذار مرا ، که با غمم سر بکنم

بر حالِ د لم ، چاره ی دیگر بکنم

رفتی و دوچشمِ من پُر از اشک شده

فِقدانِ تو را ، چگونه باور بکنم ؟

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین