تَبِ آغوش بر دلبر گشادم لَبَم را بر لَبِ داغَش نهادم ببوییدم میانِ سینه اش را ولی افسوس که از چشمش فتادم شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

هر فَی که آسارهٔ گا وِه مال دِرا وِه آسِمون ، عشقِ مو آسارِه هم واباش زِمِنِه بُهوون ایدِرا ، عشقِ موآساره وُ آسارهٔ گاوِمال بازَم پِسین اُویده وُ زیدی وِه در مِن آسِمون هر شَو جلو آساره ها ، وِه تیم اِیای کِلِ بُهوون هر فَی که یان گایَل وِه مال، مَم ایزَنُم چی خوت وِه در دودَر هولووم وا با تِیاش ، ...

دودَرِه خیالِ مو چَن شَووِه وِه عشقِ تو ، تِیم خَو نَدارِه اَوسارِش زِه دَسُم رَه ، وام ساز نِیاره هَی وِه شوقِ سَیل وِه تو گِرِه بَهونِه هر دَم هَی سی مو ایگوی دَنگ ایدِرارِه یه دَم هَی زِی زِی زَنِه ، یِه دَم اِیلرزِه چی کَوگِ بی لُف ، ایگوی که بیقرارِه اَوویدَم عاشق ، دلِ مو کوه گِرِهدِه چی شَوگَ...

دورگَل بِگوین کِل بِزَنِن که موسَمِ بهاره کُرگَل بِگوین گالِه زَنِن که عیدِ هفت و چاره اِوَیدِه وُ زِه رَه رِسی ، بهارِ بختیاری دِلُم سی بو کِلوسِ کوه دووارتِه بیقراره شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

عشقِ آسمانی دلِ من ، عشق می خواهد ، نه عشقِ بندهٔ عاصی ، همانا بهترین عشقی ، که می بخشاید عاصی را . شاعر معاصر : داوود جمشیدیان شهریور ماه ۱۳۹۵

غمِ هِجرِ تو را دارم ، دلِ من یار می خواهد به بستانِ نگاهِ تو ، گُلِ بی خار می خواهد عَطَش دارد دلم امشب ، به شوقِ بوسهٔ نابی لبم چون غُنچهٔ تشنه ، نَمِ گُلزار می خواهد شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

بر کُلبهٔ احزانِ ما ، بادِ خزانی می وزد ساغی زبهرِ مَستیان ، مَی را زِ تاکی می پزد شاخِ درختِ عُمرِ ما ، می لرزد از تقدیرِ دَهر سودایِ غم بر جانِ ما ، چون مارِ مشکین می خزد شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنونِ بختیاری )

ساقی عَطَش بر این دل ، از بهرِ یار دارم پُر کن تو ساغرم را ، امشب قرار دارم من بیقرار عشقم ، مست و خرابِ عشقم جز لب به نایِ معشوق، با تو چه کاردارم ؟ شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنونِ بختیاری )

مو زِ نَسلِ شیرونُم ، زیرِ بارِه هیچ زوری هم نیرُم ، تُفنگ که وِه دَسُم دادِن ، حُرمَتِشه هم وِم یاد دادِن ، وِه کوچیری وِم یاد دادِن که سینهٔ نامَرده نِشونه بِگِرُم ، نه پُشتِ مَردِه ، بووم لُر بختیاریه ، دامم تُرکِ قشقاییه ، وه هَر دو نِژادُم زِه هَمزادانِ بزرگِ تاریخِ ایران زمینُم . زِ نسلِ شیرون...

کَوگِ بی دایوم ، که زِ شیری مو تَی نا مَندومِه زِه دَسِ جورِ زمونِه ، دل زِه دنیا کَندومِه تَشِ بی رَحمِ شکارچی، تا نشست رِی بالِ دام وِه هَمو روز تا وِه حال دادُم وِه غم مو خَندومِه شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری )

سی دام که هر فَی که وِش اینییشتُم ، هم خُدانه ایدیدُم وُ هم بِهشتِشه : دا ( مادر ) کاش اینادُم مو همه جونوم سی دام چی اَنگِشتی هَی ایسوسُم ، بس که حیرونوم سی دام اَرس اِوَی مِنِه تیام ، تا وِه اَوَد وِه ویرِشُم مَندِه مِن دل یادش و هردَم پریشونُم سی دام شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوودِ جمشیدیان ( مجنونِ بخ...

دودَره مَی نا بِنوش مالِ زووالی ! دِی بیو تا که بریم ، وِه دشتِ لالی سو نَمَنده وِه تیام ، سی دیدَنِ تو یه روزه اِویدَنِت ، کشی وِه سالی شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

غمِ تو وَس مِن دِلُم ، وُ کِرده پیرُم چه کُنُم که عُمریه ، مو وِه تو دیرُم ؟ دل وِه عشقِت نیکَنُم وِه شاهِ مُنگَشت نومِه تو تا وِه اَوَد ، نیرِه زِه ویرُم شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

داغِ تو وَسِ مِنِه دلُم زِه عشقِ تو گُر ایگِرُم تا وِه اَوَد او نومِتِه زِه مِن خیالُم نیبَرُم شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

برفی بِست و پوشیده کوهِ سفیده چی اِی برف وِه مِنِه عُمر هیشکی نَدیده آهِ سَردُم بِگِره برفین که وَنده که زِه بی رَحمی اِوَی گُل مونِه چیده شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

نونُم که چه وا کُنُم وا دلِ زارُم ؟ دلُم عاشق اُویده طاقت نَدارُم غم مخور ای دلِ عاشقِ مو اَمشَو وا که داغِ تونِه وِه دُنیا دِرارُم شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

وا بِنُم رِی تُرنِه هات یِه گُلِ نازی تا بیای مِنِه دِلُم وابام بِسازی پَه سیچه اِی دِلُمه هَی تاو ایدی تو ؟ دَینُم نات اَر بِگِری دلُم وِه بازی شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

عاشقی بد دردیه دلُم نَدونه اِی دلِ صافِ مونِه هر جا کِشونه کاشکی که هرگز اِی دل عاشق نیووِی چونکه نرخِ عشق ایگوی چی زَعفرونه شهریورماه ۱۳۹۵--- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

زِه بختِ بَدُم ایگوی شوگار درازه تَش وِه کارِ روزگار که وام نیسازه بیخیال دنیا ، دودَره زِیتَر بیَو که بقَلُم تا وِه اَوَد وِه رِی تو وازه شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

کوجِنی تا که بیام وِه نا وُ دینِت ( دنبال ) ؟ سُهر اُویده اِی دِلُم چی رنگِ خینت کاشکی که هرگز نبینُم خار وِه پاتِه تا اَوَد سِتینُمی وِه پیر و دینِت ( آیین و اعتقاد) شهریورماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )