آنشب که مَست بودم ، باده بدست بودم توغرقِ عشق بودی ، من مَستِ مَست بودم غافل شدم ز معبود ، در آن هوایِ مستی عاصی بُدم درآندم ، چون مَی پرست بودم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان زمستان ۱۳۹۶

تقدیم به روح بلند و پرفتوح امام عزیزمان خمینی کبیر ( ر ه ) : در جوشش و شهامت ، همچون خُروشِ نیلی در کارزارِ بُت ها ، ابراهیمِ خلیلی جز تو دلم ندارد ، شوقِ وِصالِ کس را در قلبِ عاشقِ من ، معشوقِ بی بدیلی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان دی ماه ۱۳۹۶

امشب دلم گرفته ، شوقِ رُخِ تو دارد جز تو غمِ کسی را ، بردل نمی گذارد سر رفته در گریبان ، در انتظارِ وَصلم ای کاش وِصال رویَت، ازدل غمم درآرد شاعر معاصر : داوود جمشیدیان دی ماه ۱۳۹۶

دیشب غمِ فِراقَت ، افتاد در دل من آتش نهاد تا صُبح ، بر جان و محفل من از سر ربود هوش و ، از دیده بُرد خوابم تا عرش شد روانه ، آن آهِ باطل من شاعر معاصر : داوود جمشیدیان دی ماه ۱۳۹۶

شاهکاری دیگر در ادبیاتِ مُعاصرِ زاگرس نشینان : سِتین مو چی کویرِ حُشکُم ، تو چی اَورِ بهاری سُخ کِردُمه پَه دِی کی ایایی وا دیاری ؟ دلِ مو کوه گِرِهدِه سی دیدنت یو چَن وقت زِ حالِ زارُم اَمشَو ، مَیَر خَوَر نَداری ؟ دوارتِه غم اِویدِه ، نِشَسه مِن دلِ مو اُویدِه هُمنشینُم ماتم و بیقراری اِی دلِ نازُ...

دردی است مرا که هرگز، برآن دوا نباشد گر هم دوای باشد ، از مدعا نباشد خو کرده ام همیشه ، با این هوایِ تازه : معشوقِ بی بدیلم ، غیر از خدا نباشد شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

آه ازغمی که امشب ، بر دل نشسته باشد با تیرِ کینَت خود ، دل را شکسته باشد عاشق کُند هوایِ ، لب بر لبانِ معشوق چشمانِ نازِ معشوق ، تا صُبح بسته باشد شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

یوزونِ پارسیْ بختیاری مواویوزوم که نوموم بختیاره سِجلدُم کِلْ کوهِ آنزان دیاره لَقَو دارُم زِ ایلِ بختیاری زِ شیرونِ دلیرِ هفت و چاری مو هومدای گَپِ ایرون زمینُم مُسلمونُم ،علی(ع) مولایِ دینُم غُرورُم زردکوه و آسِماری ندارُم بهتر از یو افتخاری مو گَو سردار اسد سردارِ جنگُم زِ اوّل زادهٔ اسب و تُفنگُ...

دلْ شکسته به مَحفلِ غریبِ من ، کسی گُذر نمی کند بر این دلِ شکسته ام ، دَمی نظر نمی کند غم آمده سراغِ من ، شکسته قامتِ مرا کسی غم مرا دگر ، ز سر به در نمی کند مزن تو مَرحَم شفا ، به زخمِ کُهنه دلم که مَرحَمت بر این دلم ، دگر اثر نمی کند شدم من عاشقِ رُخی ، که هوش برده از سرم تبِ ز رَه رسیدنش ، مرا خب...

شدم عاشق ، پریشانم تو کردی چنین سر در گریبانم تو کردی زدی آتش بجانم با نگاهت به جرمِ عشق ، ویرانم تو کردی شاعرمعاصر : داوود جمشیدیان آذر ماه ۱۳۹۶

مرا بر دل ،غمی از هجرِ یار است غمش بر این دلِ من ماندگار است به من گفتا : بمان تا که بیایم دلم از بهرِ وصلش بیقرار است شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

در نِگَهم ، جز رُخَت ای یار نیست چون شبِ من ، شام کسی تار نیست کرده دلم باز هوایِ تو را آه که دگر فرصت دیدار نیست شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

شدم مجنونِ رُخسارت ، در این شامِ زمستانی بگو ای گُلرخِ زیبا ، از این حالم چه میدانی ؟ رُخَت افتاد در یادم ، نگاهت کرده بیتابم مرا راهِ گریزی نیست ، از این سردر گریبانی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذر ماه ۱۳۹۶

چه خوش است آندَمی که ، غَمَت از دلم بر آید تَبِ آن غُبارِ غم را ، ز درونِ دل زداید بِشَود خیال و فکرم ، پُر از آن شرارِ عشقت که دگر سراغِ من آن ، غمِ دوریَت نیاید شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

خواب ربوده از سرم ، لیلیِ بیقرار من نیست به چشمِ من رُخی، جز رُخ نازِ یار من در نِگهم فتاده و ، جای گرفته در دلم چون نمِ شبنمِ سحر ، در دلِ لاله زار من شاعر مُعاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

دُختَرکِ خیالِ من ، عِشوه و ناز می کند این دلِ عاشقِ مرا ، غَرقِ نیاز می کند می بَرَدَم به اوج با ، نگاهِ آتشینِ خود به شوقِ وصلِ عشقِ من ، تاخت و تازمی کند شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

خُمارم من ، عَطَش بر باده دارم نظر بر یک نگاهِ ساده دارم بیا از دل ببر بیرون غمم را که بر دل من غمی افتاده دارم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

دلِ عاشق همیشه بیقرار است خیالش دیدنِ رُخسارِ یار است اگر کامی ز معشوقش نگیرد به چشمش هرکجا تاریک وتاراست شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

شبی لیلی رُخم آمد به خوابم رُبودازچشمِ من آن خوابِ نابم به من گفتا غمِ عشقِ تو دارم ز دوریِ رُخت بَحرِ عذابم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶