خوابِ رُخِ نازِ تو دیشب رُخَت باز ، آمد به خوابم دل را به کامِ ، عشقِ تو دادم رویَم به شوقَت ، آغوش بُگشود هر دو لبانم ، رویِ لبت بود تا صُبح باتو ، من مست بودم زُلفِ تو را من ، در دست بودم بُرد آن خیالت ، هوش از سر من عِطر تو پیچید ، در بستر من رفتی زخوابم ، دیوانه گشتم بی تو اسیرِ ، پیمانه گشتم از...

روایتی از عشق در یک غروبِ سرد و غم انگیزِ پاییزی : ماهِ من ای ماهِ من کجایی ؟ امشب غمِ تو دارم در حَسرتِ نگاهت ، بیتاب و بیقرارم ما را رها نمودی ، با این غم فراوان سرگشته و پریشان ، افتاده در غبارم هوش از سرم رُبوده ، تابِ نگاهِ مَستَت کی میرود زمستان ، سر میرسد بهارم ؟ میسوزدازعَطش لب،ازبهرِ بوسه ا...

ای دلِ عاشق ، غمت از بهرِ چیست ؟ در نظرم مثلِ غمت هیچ نیست چون شَبَحی در پی و همراهمی جز تو مرا مونس و غمخوار کیست ؟ شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون دی ماه ۱۳۹۶

پُر کن تو ساغرم را ، از پیکِ ناب جانت مستم نما تو امشب ، با عَطرِ گیسوانت میسوزد ازعَطش لب ، مارارها کن ازغم بگذار تا بگیرم ، کامی از آن لبانت شاعر معاصر : داوود جمشیدیان زمستان ۱۳۹۶

دیشب که مست بودم ، جام مَی ام ربودند بردند ساغرم را ، خُنیاگران شهودند غارتگرانِ بی شَرم ، در آستانِ مستی بر چشمِ ما دری از ، یغماگری گشودند شاعر معاصر : داوود جمشیدیان زمستان ۱۳۹۶

بارِ غمِ تو امشب ، افتاده بر دل من تاریک و تار کرده ، مأوا و محفل من خَم گشت قامتم از ، داغِ فِراقِ رویَت درنای مانده خاموش ، این آه باطل من شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون دی ماه ۱۳۹۶

داغِ فِراقَت امشب ، آتش زده بجانم می سوزد این تنِ من ، تا مغزِاستخوانم بُرد از کفم غمِ تو ، سر رفته در گریبان ماندم که تا چه گویم ، از دردِ آن نهانم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری زمستان ۱۳۹۶

رفت از کنارِ من او ، از او نشان ندارم غم لانه کرده در دل ، دیگر توان ندارم با کاروان سفر کرد ، معشوقِ جانیِ ما افسوس که من خبر از ، آن کاروان ندارم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

یادِ آندم که بهارم عشق بود گشتم عاشق در کنارم عشق بود در شبِ تنهایی ام تا به سحر همدمِ آن حالِ زارم عشق بود شاعر معاصر : داوود جمشیدیان بهمن ۱۳۹۶

بِنگر به رُخَم که بس غمین است هنوز از دوریِ تو دلم حزین است هنوز جز درگه تو مرا نبود قبله گهی خاکِ تو نیایشِ جبین است هنوز شاعر معاصر : داوود جمشیدیان بهمن ماه ۱۳۹۶

مُردَم اگر ، مرا جهانی کنید قبرِ مرا ، نور فشانی کنید شور بپا کنید بر تُربَتم یادی ازآن عَهدِ جوانی کنید دی ماه ۱۳۹۶--- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون

روان شده ست اشکِ غم ، به کُنجِ هر دو دیده ام نبودی و ندیده ای ، چه دردها کشیده ام به ضربِ تیرِ غم مرا ، برون نمودی از دلت برو ز پیشِ من دگر ، که دلبری گُزیده ام شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون دی ماه ۱۳۹۶

دلِ عاشقم شکسته ، ز طنینِ آن جفایت همه دَم سکوت کردم ، ز شَرارَت صدایت به دلم غمی نَهادی ، غمِ بَحرِ بیکرانه به قِساوت و به کینَت ، که فِتاد از نگاهت شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون دی ماه ۱۳۹۶

غمت را نهادی تو برجان من که تا غم بگیرد گریبان من برفتی و پیچید بویِ تَنَت میانِ کُهن کُلبهْ ویران من شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

امشب دلم گرفته ، در انتظارِ یارم از بهرِوَصلِ رویَش ،بیتاب وبیقرارم خو کرده این دلِ من ، با غم دوباره امشب تا کی غمِ فِراقت ، را بر دلم گذارم ؟ شاعر معاصر : داوود جمشیدیان دی ماه ۱۳۹۶

قراری داشتم با دلربایی که با او کرده بودم آشنایی شدم عاشق ولی ترسیدم از آن که آید سر رسد روزِ جدایی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

برفتی و از پیشِ من دل بریدی تَبِ اشکِ غم را به چشمم ندیدی ندارم دگر شوقِ وَصلِ تو را من که یک دلبرِ دیگری برگزیدی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

گشت دلم عاشق و حیران شدم بهرِ وِصالِ تو پریشان شدم تابِ رُخَت هوش ربود از سرم تا به ابد سر به گریبان شدم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

شهیدان شمع های شامِ تارند به شوقِ دعوتِ حق بیقرارند میانِ لاله زارِ خطهٔ عشق طنینِ نِکهتِ عِطرِ بهارند شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون زمستان ۱۳۹۶

شاهکاری جدید در شعر و ادبیاتِ پارسی : تقدیم به ساحتِ مُقدس حافظِ شیرازی( اسطورهٔ بی بدیل ِشعرِ پارسی ) : شرابِ عشق ، خرابِ عشق پُر کن تو ساغرم را ، امشب خراب عشقم باز است هر دو چشمم ، اما به خواب عشقم آمد رُخَش به یادم ، مجنون شدم دوباره در امتدادِ مَستی ، دادم جواب عشقم گشتم دَمی پریشان ، سر رفته د...