من در عَطشِ جُرعْه شرابم امشب یک جُرعْه از آن شرابِ نابم امشب درخوابِ من آی تو با تَبِ ساغرومَی تا صُبح بمان به شَهدِ خوابم امشب شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذر ماه ۱۳۹۶

شبی را تا سحر بیدار ماندم به شوقِ دیدنِ آن یار ماندم شدم غرقِ عَطَش ازبهرِرویَش چوبرگِ تشنه در گُلزارماندم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

کوه گِرِهدِه اِی دِلُم سی گُلِ لالی سی گُلِ مَی نا سُهرِ مالِ زُوالی زِه پِسین تا وِه سَوَق تِیم خَو نداره گُل نَونِه که روزِ موکِشی وِه سالی آذرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

اَفتَو دَهرَس دُوارتِه ، آساره ای دِرَیدِه گُلُم هَنی وابا ایل ، زِه سردسیر نَویده اَی وای خدا پَه دِی کَی آرمونُمِه وُراری؟ وا اِمشَو چارده شَووِه که گُلِ مو نَویدِه آذرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

هر شَو مو خَو ایبینُم ، که گُل کَدِه مو بَسِه چی شَونَمی وِه گُلزار، اَرساش رِی تُرنِه وَسِه شَووِه مَهِ وا با گُل ، پا تَشِ تُنگ نِشَسیم لَووا گُل مِن لَووامه ، پَلا گُل مِنِه دَسِه آذرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

خَزون که رَه گُروسِس ، زِمِسون وَی رسیده دلِ مو بیقراره ، کوهِ کلار دَمیدِه جا نیگِروم دوارتِه ، که دِی ایلاق بِمَهنُم سی هَمو هو که چَن وقت ، تِیام ریشِ ندیده آذرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

غم به دلم باز پدیدار شد گفت دلم : وعدهٔ دیدار شد رفت به خوابِ تو دَمی چشمِ من حیف که ازخوابِ توبیدار شد شاعر معاصر : داوود جمشیدیان آذرماه ۱۳۹۶

عاشق شدم دوباره ، سر رفته در گریبان من ماندم و غمِ تو ، با این دل پریشان میسوزد ازعَطَش لب،از بهرِ بوسه ای ناب بر لب رسیده جانم ، در این سرایِ ویران شهریورماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

به لب آمد همه جانم ، از این سر در گریبانی خرابم کرده عشقِ تو ، تو از حالم چه میدانی ؟ به شوقِ وصلِ رویِ تو، پریشانم منِ عاشق نگاهت میکنم اما ، نگاهم را نمی خوانی شهریورماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

داغِ فِراقِ و هِجرِ تو ، خمیده کرده قامتم ز بهرِ وصلِ رویِ تو ، به سر رسیده طاقتم بیا و مرحمی بِنِه ، به زخم کُهنهٔ دلم بجز تو نیست قبله ای ، قسم به عشق و طاعتم مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیا

غمت فِتاده بر دلم ، ز دل بُرون نمی رود دگر به شوقِ لاله هایِ واژگون نمی رود به بندِ غم فتاده ام ، مرا رها کن از غمت به قامتی نگر که جُز ، به دشتِ خون نمی رود مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

در وادیِ عشق ، خانه ای ساخته ام بر بسترِ آن ، فرشِ گُل انداخته ام دریاب مرا ، به بَزمِ من آی که من عمریست که در پی ات ، بسی تاخته ام مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

ببار ای ابر، چو من اشکِ فراوان تو از بهرِ من و ، من بهرِ یاران ببار بر دشتِ سُرخِ تشنهٔ عشق که از خاکش برویَد لاله زاران شاعر معاصر : داوود جمشیدیان مهرماه ۱۳۹۶

گرفتارِ رُخی گشتم ، به یک شامِ زمستانی دلِ تنهاییِ ما را ، بدامش کرد قربانی نگاهش کرد بیتابم ، رُبود از سر همه خوابم شدم مَحوِ جمالش من ، در آن حالِ پریشانی مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

به میمَنَّتِ فرا رسیدنِ دههٔ فجرِ انقلابِ اسلامیمان : حالِ دلم ، باز بهاری شده مستِ طنینِ بیقراری شده تیغِ فَلَق ، سینهٔ شب را شکافت ختمِ زمانِ غمگُساری شده مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

دلا! امشب ز بهرِ کیست چنین آشفته حیرانی ؟ از این سر در گریبانی ، بگو جانا! چه میدانی؟ غمت افتاده بر جانم ، به یغما بُرد سامانم شکسته قامتِ ما را ، تَبِ داغِ پریشانی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

اگر ز غم رها شدی ، ز عاشقی جدا مشو بجز بپایِ عشقِ خود ، بپایِ کس فدا مشو به گاهِ نا امیدی ات ، جَبین به خاکِ کس مَنه موَسلی به درگه ای ، بجز خودِ خدا مشو شاعر معاصر : داوود جمشیدیان

رسیده مژدهٔ شادی ، که هنگامِ ظفر آمد بِگُستر فرشِ گُل را چون ، سفیرِ خوش خبر آمد زمستان رَخت بر بست و ، زمین بس نور باران شد بیا روحِ خدا را بین ، که اکنون از سفر آمد

چرا ای دل ، پریشانی تو امشب ؟ چو من ، سردرگریبانی تو امشب مکن ما را رها با این غمِ خود چرا پیشم نمی مانی تو امشب ؟ مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

تبِ عشقت مرا در بر گرفته هوایِ کوچ را بر سر گرفته دلِ مجنونِ من از بهرِ وَصلت سراغ از لالهٔ پَرپَر گرفته مهرماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )