شاهکاری جدید در ادبیاتِ زاگرس نشینان : به افتخارِ قومِ بزرگِ لُر( اصلِ نژادِ آریایی و پارسی ) : ( شمال و شمالِ غربِ خوزستان ، چهارمحال و بختیاری ، قسمتی از اصفهان ، لُرستان ، کُهگِلویه و بویر احمد ) مصافِ دُختر لُر و پسرِ بختیاری در

خم کرد قامتم را ، داغِ غمِ زمانه بردل غمیست اکنون ، چون بحرِبیکرانه دروصَفِ تو سرودم، من آخرین غزل را تا جاودان بماند ، آن شعرِ عاشقانه آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

از سرِ شب تا سحر ، در تبِ تو سوختم بر دلِ بیتابِ خود ، آتشی افروختم تابِ رُخِ نازِ تو ، بُرد مرا در عَطَش بهرِ وِصالِ تو، من ، چشم به رَه دوختم آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

خوشا آندم که ازچشمم پَرَد خوابِ زمستانی مرا راهِ گریزی نیست ،ازاین سردر گریبانی فتادم من به دامِ تو ، بجُرمِ عاشقی امشب رها کن این دلِ ما را ، از این آشُفتهْ حیرانیْ شاعر معاصر : داوود جمشیدیان

تابِ رُخِ نازِ تو ، هوش ربود از سرم ناز کنی با دلم ، نازِ تو را میخرم ای که شدی بهترین قافیهٔ شعرِ من نامِ تو گُلواژه ایست حَک شده بردفترم شاعر معاصر : داوود جمشیدیان

شَوگارِ عاشقی رَه ، سَوَق اِوَی رسیده اَفتَو وِه پَسِ مُنگَشت ، کَدِن بالا کشیده گُلِ مَی نا بِنوشُم ، وا با اَفتو دِریدِه چی رنگ و رِی گُل موهیشکی وِه تِی ندیده آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

خوشا آن دل که حیرانی ندارد غم و سردر گریبانی ندارد به نازیْ گر دهد معشوقه کامی دلِ عاشق پریشانی ندارد آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

شدم عاشق ،گرفتار تو گشتم چو نَم راهیِ گُلزار تو گشتم فِتادم من به دام ِ آن نگاهت اسیرِ چشمِ بیمار تو گشتم آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

غمِ دل بار دیگر این دلم را غم گرفت در فِراقت تا ابد ماتم گرفت گونه هایم بهرِ دوریِ رُخَت قطره هایی چون نَمِ شبنم گرفت سر که دادم ناله تا عرشِ خدا اوجِ پژواکِ صدایم بَم گرفت تیرِ فرجامِ غَمت کردم نشان ق

بیا پُر کن ز مَی پیمانه ام را بِنِه مرحم دلِ دیوانه ام را بیا با خود بیاور در شبِ تار تو شمعِ روشنیِ خانه ام را آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

از غمِ دوریِ تو ، ابرِ بهاری گریست کاش که می گفتمت ، دردِ من از بهرِ چیست از سرِ شب تا سحر ، چشم به راهِ تو ام این دلم عاشق شده ،جز تو به آن راه نیست آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

هرچی رُم وِه دینِ گُل، گُل وِه مو دیرِه دِلُم عاشق اَوویدِ ، تَی گُل وِه گیرِه اُویدُم زونی بغل وا غمِ دُنیا وِه بَندِه بُرگِایِ گُل دلُم اسیره آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

به رویَم باز کن آن غُنچْه لب را چو شمعی که شِکافَد قلبِ شب را تَب و شَهدِ لبانِ داغت ازچیست ؟ ندانستم من آخَر این سبب را شاعر معاصر : داوود جمشیدیان

شاهکاری جدید در ادبیاتِ بختیاری : بِلازهٔ عشق ( آتش بازی عشق ) هر وقت دیدی عاشقی به معشوقه اش گفت : دیشب خواب تو را دیدم ، بدان که دروغ گفته ، چون آدم عاشق هرگز خواب ندارد. وِه بِلازه عاشقی ، یِه تَشی وَس مِنِه دلُم دلِ مو

یِه پِسینی وِه خَزون ، گُلُم وِلُم کِرد هر چی غمِ مِن دنیا بی ، مِنِه دلُم کِرد رَه زِه تَیم وا رَهدَنِش ، تَش نا وِه لاشُم چی انگِشتِ چالِه ای ، سُحد و حُلُم کِرد آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

ای شبنمِ موسمِ بهاری از حالِ دلم خبر نداری باقطره نَمَت بشین به برگم تا اوجِ غم از دلم دراری شاعر معاصر : داوود جمشیدیان پاییز ۱۳۹۶

شاداب چو نوگُلِ بهاری گُلِ من در مَسلخِ عشق ، بیقراری گُلِ من من عاشقم و غمِ تو در دل دارم با من تو بگوغمِ که داری گُلِ من ؟ آبان ماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان

هرفَی که بَری ، یاری ، دو تا تِیاته مونِه لیوِه ایکُنی ، وِه شیرِ داته خوای بِری زِه تَیم بُرو،اما بدون که هرکُجِه بِرِی ، دلُم هَمَش واباته شهریورماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری ) ۰ ۰ ۹۶/۰۶/۰۹ داوود جمشیدیان

وِه گُدار زِه تیَلِت ، بِل بگُدردُم بِنیَهر وِه رنگِ ریم ، دُنیای دردُم عاشقُم کِرده تِیات ، سیت کوه گِرِهدُم تو سِتینِ دِلُمی ، دورِت بِگَردُم شهریورماه ۱۳۹۶ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری ) ۰ ۰ ۹۶/۰۶/۰۹ داوود جمشیدیان