KHABE ROKHE NAZE TO

خوابِ رُخِ نازِ تو

دیشب رُخَت باز ، آمد به خوابم

دل را به کامِ ، عشقِ تو دادم

رویَم به شوقَت ، آغوش بُگشود

هر دو لبانم ، رویِ لبت بود

تا صُبح باتو ، من مست بودم

زُلفِ تو را من ، در دست بودم

بُرد آن خیالت ، هوش از سر من

عِطر تو پیچید ، در بستر من

رفتی زخوابم ، دیوانه گشتم

بی تو اسیرِ ، پیمانه گشتم

از من گرفتی ، عِطرِ تنت را

بر دل نَهادی ، اوجِ غمت را

از خوابِ نازم ، ناگه پریدم

اشکِ غمت را ، بر گونه دیدم

از وَصلِ عشقَت ، من دل بُریدم

همتایِ این خواب ، هرگز ندیدم .

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون

شب یلدای ۱۳۹۶