آتشینْ عشق

بیمارِ عشق در مسلخِ عشق ، عاشقِ زار تو ام تا گاهِ سحر ، دوباره بیدار تو ام از سوزِ عطش سوخت لبِ تشنهٔ من عمریست طبیب من ، که بیمار توام ای غُنچهٔ نو شکُفتهٔ باغِ نگاه آن ...

شاهکاری جدید در شعر و ادبیاتِ پارسی : تقدیم به ساحتِ مُقدس حافظِ شیرازی( اسطورهٔ بی بدیل ِشعرِ پارسی ) : شرابِ عشق ، خرابِ عشق پُر کن تو ساغرم را ، امشب خراب عشقم باز است هر دو چشمم ، اما به خواب عشقم آمد رُخَش به یادم ، مجنون شدم دوباره در امتدادِ مَستی ، دادم جواب عشقم گشتم دَمی پریشان ، سر رفته در گریبان در باغِ آن نگاهش ، اندر سراب عشقم در بزمِ یار رفتم ، دستی زدم به زُلفش دریافتم که با او ، در آب و تاب عشقم در این تَبِ خُماری ، از دردِ بیقراری در حَسرتم که نوشم ، جُرعهْ شراب عشقم عابد شدم در آندم ، رو کردْه قبلهٔ عشق خوکردهٔ نیایش بهرِ تراب عشقم دردی کشیده ام بس ، من از فِراق رویَش بر خود غمی بدیدم ، از اِضطراب عشقم رفت و هنوز یادش ، در خاطرم بجا ماند ...

شاهکاری جدید در ادبیاتِ بختیاری : بِلازهٔ عشق ( آتش بازی عشق ) هر وقت دیدی عاشقی به معشوقه اش گفت : دیشب خواب تو را دیدم ، بدان که دروغ گفته ، چون آدم عاشق هرگز خواب ندارد. وِه بِلازه عاشقی ، یِه تَشی وَس مِنِه دلُم دلِ مو ...

چهارشنبه, ۱۸ مرداد ۱۳۹۶، ۰۴:۲۷ ب.ظ عاشقِ زمینی ، معشوقِ آسمانی خدایا ! تو پَروَردِگارِ منی نگهبانِ من ، در جوارِ منی ندارم بجز تو پناهی دگر تو سامان و اوجِ قرارِ منی خزان را بُرون کرده ای از دلم طَنینِ شکوهِ بهارِ منی مرا دور کن از سیاهیِ دَهر طلوعِ فروغِ نهارِ منی بجز...

جمعه, ۱۹ خرداد ۱۳۹۶، ۰۹:۱۹ ب.ظ شاهکاری دیگر در ادبیاتِ زاگرس نشینان : وارگهٔ عشق یِه دودَرِه قشنگی ، زِه ایلِ بختیاری وِه زیرِ بالِ مَی نا ، پَلاش وَیدِن دِیاری وا او بُرگا کمونیش ، تَش ایوَنِه وِه جونُم چی گُلِ سُهر ایمَهنِه ، مِن دِلِ سَوزماری ناز که کُنِه اِی دودَر ، سی د...

عشقی دگر عشقِ مرا یار خریدار نیست شوقِ دگر بر دلم اینبار نیست از شَررت تا به سحر سوختم طاقت و نایی به دل زار نیست خیمه زدی بر دلِ مجنونِ من عاشقم اما ، هَوَسِ یار نیست در گُذر از حادثِ این لحظه ها فکرِ م...

وَیلونِ غُوارِ عشق مو برگِ گُلِ حُشکُم ، تو شونَمِ بهاری تَو کِردُمِه زِ دیریت ، بِیو دِی وا دیاری هر شَو گِرُم وِه دَسُم ، هار دوتا زونیامِه وِه حال ِ زار و بختُم ، مَیَر خَوَر نداری ؟ وا با دل اَنجِنیده ، ...

محکوم به عشق ما را رها کن از غمت ، سردر گریبان تو ام تیرِ غمت بر دل مزن ، آشفته حیران توام یکدم به بزمِ من بیا ، در خوابِ نوشینم ببر کامی ز لبهایت بده ، امشب که مهمان توام داغ و شَرَر بر جان مزن ، از خود گریزانم مکن در این سرایِ بی...

آوردگاهِ عشق سوختم من از عَطَش ، امشب تو بارانم بده چون کویرِ تشنه ام ، آبِ فراوانم بده مست کن حالِ مرا ، با جُرعْه مَی از ساغرت نِکهتی از بویِ خود ، چون لاله زارانم بده گشته ام آواره ای ، بی خانمان اندر پی ات راهِ عشق و عاشقی ، در شامِ تارانم بده...

گُل قطره هایِ اشک ، به بهانهٔ عشق اشک های تو ، شبنمِ برگِ گُلِ تنهاییِ من است ، بر برگِ گُلِ تنهایی ام بنشین ، تا حس کنم که هرگز تنها نیستم ، ای فرشتهٔ مهربانی ! ای دخترِ خیالِ من ! و ای عشقِ من ! . ...

عشقِ آسمانی دلِ من ، عشق می خواهد ، نه عشقِ بندهٔ عاصی ، همانا بهترین عشقی ، که می بخشاید عاصی را . شاعر معاصر : داوود جمشیدیان شهریور ماه ۱۳۹۵ ...