VAILONE GHOVARE ESHGH

وَیلونِ غُوارِ عشق

مو برگِ گُلِ حُشکُم ، تو شونَمِ بهاری

تَو کِردُمِه زِ دیریت ، بِیو دِی وا دیاری

هر شَو گِرُم وِه دَسُم ، هار دوتا زونیامِه

وِه حال ِ زار و بختُم ، مَیَر خَوَر نداری ؟

وا با دل اَنجِنیده ، همش رَهنِه ایپاهوم

وَیلون و عاشِقُم مِن ، غووارِ انتظاری

دلِ مو کوه گِرِهدِه ، سی پَل و بُرگ و لاشِت

وا با دلِ مو اَمشو ، پَه سیچه دَنگ دِراری

پِسین رِسی ، شَو اَووِی ، مو دِی طاقت نَدارُم

تا کَی دِیِه اِیایی ، آرمونُمِه ووراری ،

هر فِی اِیای وِه ویرُم ، چی اَنگِشتی ایسوسوم

هَی ایوَنیم دو وارته ، وِ یاادِ وارگِه پاری

بو هَنَفِت ایگوی که ، عَطرِ غُنچه کِلوسِ

چی کوگ دَر ایمَهنی ، بِهیگِ آسِماری

مُردُم دِیه بِو پَه ، روزُم کِشی وِ سالی

تو سِتینه دِلُمی ، اَی عشقِ بختیاری

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )