دُحدَرِ لور وُ کُرِ بختیاری

شاهکاری جدید در ادبیاتِ زاگرس نشینان :

به افتخارِ قومِ بزرگِ لُر( اصلِ نژادِ آریایی و پارسی ) :

( شمال و شمالِ غربِ خوزستان ، چهارمحال و بختیاری ، قسمتی از اصفهان ،

لُرستان ، کُهگِلویه و بویر احمد )

مصافِ دُختر لُر و پسرِ بختیاری در آوردگاهِ عشق :

برایِ دوستِ ادبی ام سارا ، دُختری از خِطهٔ لُرستان :

اَفلاکی

تو دُحدَرِ لُرستون ، مو کُرِ بختیاری

تو کوگِ اُشتُرانکوه ، مو شیرِ آسماری

مو مَندیرِ کِلوسُم ، تو بو عَطرِ چویلی

مو عاشقِ تیاتُم ، مَیَر خَوَر نَداری ؟

تو سَولِ خُرم آباد ، مو عشقِ هفت و چاری

تو چی اَفتَو ایمَهنی ، که وَیدِه وا دِیاری

مو بیقرارِت مَندُم ، که یایی مِن خیالُم

مو دشتِ سَوزِ عِشقِت ، تو گُل وِه مَرغزاری

مو دل بَستُم وِه عِشقِت ، که مِن دِلُم بِمَهنی

هَمَش وِه ویرِتُم مو ، پَه سیچِه دَنگ دِراری ؟

بِل تا بِیام بِیوفتُم وِه رِی بَرگِت بِشینُم

تو بَرگِ گُل آوُِی وُ مو شُونَمِ بهاری

مو بیت ایگوم سی دلْ تو ، تو هم خوشی وابا مو

دَسِت بِنِه مِن دَسُم ، بِریم مِن وارگِه پاری

وا با کمونِ بُرگات ، وا خَندِه کِرِ لَووات

دِلُمه زَنی چی آردِی مِن تاپو ایدِرارِی

گُلِ تِیا یِه چَنگی ! ، اَی لَوِه بَرگِ بیدی !

تَش وَندِی مِنهِ جونُم ، وَندیمْ مِن بیقراری

هَرفَی پَلان دِراری ، ایوَنیشون وِه رِی شون

هی ناز کُنی سی دلْ مو ، تِیان بَری اِیاری

تو سِتینِ دُلمی ، ایخوام دورِت بگردُم

وا سی دِلِت بچینُم ، هِزار گُلِ بهاری

خوش وَیدِی مِن دِلِ مو ، دُنیامِه تازه کِردی

چه دُنیایِ قشنگی !!! وا گُل وِه لاله زاری .

شاعر مُعاصر : داوود جمشیدیان

پاییز ۱۳۹۶