دلتنگت که می شوم ، سُراغت را از دفترِ شعرم میگیرم ، دیدنت را بهانه می کنم ، و بدنبال دفترِ شعرم میگردم ، آن را ورق میزنم ، تا غزلی را که سالها پیش در وَصفَت سروده بودم ، را ببینم ، غزلی راکه در آن به تو گفته بودم : دیشب رُخَت باز ، آمد به خوابم دل را به کامِ ، عشقِ تو دادم رویم به شوقَت ، آغوش بگشود...

ای غم ! تو را چه کار است ، با این دلِ شکسته؟ این دلِ عاشقِ من ، در بزمِ خون نشسته کس را گُذر نباشد ، اندر سرایِ این دل عُمری دریچه ها را ، بر رویِ عشق بسته شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین آذرماه 1399

چه خوش است آن شبی که، به هوایِ تو سر آید سحرش به شوقِ وَصلِ رُخِ نازِ تو برآید بِوَزَد نسیمی صُبحی ، ز تراوُش نگاهت غمِ دوریِ تو را از ، دلِ عاشقم زُداید شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین دی ماه 1399

غُرُمنِه آسمون ، بارون اِیباره دلِ تَنگُم ، اِگوی طاقت نداره بَهوونه ایگِرِه ، اِی دلِ عاشق نَدونُم سیچه هَی دَنگ اِیدراره شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین بهمن ماه 1399

آهِ سَردُم بِگِره ، دوحدَرِه ماله دُنگُلِ خالَک وِه نُفتِ تِیه کاله اِوَیدِن وِه مالِمون ، نومزامِه بُردِن خومِه تَک مَندُمِه وا اِی دل که ناله شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین

ای دل چرا غمینی؟ بیتابی و حزینی از بهرِ کامی آنی ، افتاده در کمینی با شور بادبانی ، با غم گرفته جانی گه آخرِ غروری ، گه صابر و متینی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین اسفند ماه 1399

ساقی ، بده مَی ،که بَس خمارم آواره به دامِ شامِ تارم پُر کن ز مَی ات ، پیاله ام را من طاقتِ این عَطَش ندارم شاعر معاصر :

رفتی و دلِ مرا شکستی دل بر دلِ دیگران ببستی رفتی و مرا رها نمودی با ساغر و مَی و حالِ مستی شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص ب