مرا بر سر تَب و شورِ حسینی است به چشمم مهدی ام ، نور دو عینی است نباشد بر دلم جز عشقِ دیگر که عشقِ بی بدیلِ من خمینی است بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

یک شب نَمی ز شَبنم ، بر روی غُنچه افتاد آن تازه غُنچه بِشکُفت ، با ناز چهره بگشاد رنگِ قشنگِ آن گُل ، شد رویِ ماهِ احمد( ص) عَطرِ مُعطرِ آن ، بویِ رُخِ علی ( ع ) داد بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

خوش بوَد آندم که عشقت، باز بیتابم کند شَهد آن طعمِ لبت ، آشفته در خوابم کند خواب را گیرد دوباره باز از چشمانِ من کام دل بر لب نَهَد ، از بوسه سیرابم کند بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

گفتم به دلم : چرا غمینی دل من ؟ ای کاش به خود غمی نبینی دل من گفتا: چه سبب که غم خوری باغمِ من ؟ گفتم : که تو عشقِ اولّینی دل من بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

داغی فتاده بر دل ، از ماتمِ جدایی ای کاش نمی نمودم ، با عشقت آشنایی عُمری مرا کشاندی ، تا بیکرانهٔ غم براین دلم روا نیست ، جَوری که می نمایی بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

همه شب را گرفتار تو بودم نخوابیدم ، که بیدار تو بودم شِمردم یک به یک من لحظه ها را به شوقِ وصلِ دیدار تو بودم بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

فتاده این دلِ عاشق ، به دام و بندِ تنهایی مرا با خود کِشد هردَم ، به کامِ خود به هر جایی در این بن بست راهی نیست بجز سر در گریبانی بگیر دامنت آهم ، که تو مولودِ غمهایی بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

جز یادِ تو دل دگر هوایی نکند با غیرِ تو هیچ آشنایی نکند ای کاش که در مصاف و درمَسلخِ عشق مجنون دلِْ من ، میلِ جدایی نکند بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

منم عاشق ، که از غم بیکرانم تَبِ عشق است که هر سو می کشانم چه دردیست در دلِ دیوانهٔ من ؟ که درمانش منِ مجنون ندانم بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

بیچاره دلم ، که بیقرار است هنوز درحَسرت وصلِ رویِ یاراست هنوز در دامنِ شب تا به سحر این دلِ من آوارهٔ هر کوی و دیار است هنوز بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

ای کاش غمم به دل فراوان نشود در حَسرت نَم به شوقِ باران نشود سوزد ز عَطَش خسته دلِ عاشقِ من تا اینکه اسیر چو بیقراران نشود بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

در حَسرتِ موسمِ بهار است دلم در بند و اسیرِ شامِ تار است دلم بر هیچ دلی چو من غمی نیست به دل بیچاره منم که بیقرار است دلم بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

برای رهبرِ عزیزمان حضرتِ امام خامنه ای : در باغِ دلم امیرِ بی همتایی معشوقِ کبیرِ این دلِ تنهایی گر بر دلِ من غمی فراوان باشد تسکین ودوایِ زخمِ این غمهایی بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

دووارته باز زِه رَه غم وَی سراغُم غمِ دیریه عشقِت کِرده داغُم گُلِ خوش بوی مو بیدی یه عُمری ندونم که سیچه رَهدی زباغُم بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

پهَ سیچه تا وَیدَنِت شَوگار درازه ؟ روزگارِ لعنتی وا بام نیسازه دِی بیو که کوه گِرِده سیت دلِ مو بَقلُم سی وَیدَنِت همیشه وازه بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

تیَلُم زِه داغِ تو هَی اَرس دراره آسمون جا اَور زِه خوش هی خین ایواره نَدونُم چه وا کُنُم زِه داغِ دیریت روزگار بی تو اِگوی چی شَووه تاره بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

شوقِ رُخِ تو دارم ، ای نوگُلِ بهاری از حالِ عاشقِ من ، هرگز خبر نداری عمری در این گذر من درانتظار وصلم جانم به لب رسیده ، از دردِ بیقراری بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

عاشق شدم شبی من ، در باغِ ارغوانی معشوقِ و ماه من شد ، معبود مهربانی سر با جَبین نهادم بر آستانِ پاکش تا پا نَهَد در این دل ، آن عشقِ آسمانی بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

دلی دارم به پَهنایِ نگاهت به هَمتایِ خروشِ آن صدایت شده عاشق دلِ دیوانهٔ من تمام این دلِ عاشق فدایت بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری

دردیست به دل که جز تو درمان نشود جز تابِ رُخت دلم پریشان نشود شوقیست مرا که جان نَهم در طَبقَت قربانیِ کس بجز تو این جان نشود بهمن ماه ۱۳۹۵ --- داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری