غروبِ غم انگیزِ پاییزی

میخواستم به پیشوازت بیایم ،

اما ،

این غروبِ سردِ پاییزی ،

آنقدر دلگیر بود ،

که با طنینَش ،

سرتاسرجودم را تسخیر کرده بود ،

من سالهاست ،

که از غم انگیزی پاییز گریزانم ،

در انتظارم بمان ،

بمان تا بهار زودتر از راه برسد ،

و با حادث شدنش ،

به ضیافت بزم نگاهت بیایم .

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین

پاییز 1399