SEPEED

اسراییل باید از صحنه ی روزگار مَحو شود .

امام خمینی ( ر ه )

سروده ای در قالبِ سپید ، با عنوان ِ یاس هایِ پَر پَر غَزه به حمایت از

کودکانِ مظلومِ فلسطین و تقدیم به مردمِ مظلومِ فلسطین :

یاس هایِ پَرپَرِ غَزِه

کودکِ غَزه به ناحق ، تا به خون غلتیده است .

مُدّعیانِِ حقوقِ کودکان ،

وِجدان کجاست ؟

آتشِ ظلم و ستم ، تا بیکرانها را گرفت ،

غیرت و عِرقِ مسلمانی ، کجاست ؟

فرض کن ، این کودکِ غَزه ،

دقیقا ، کودکِ دلبندِ توست ،

وجدان کجاست ؟

گر که وجدانِ تو بیدار است ،

یک دَم پیشِ خود ، اندیشه کن .

دستِ وجدان و ترحم ،

در کدامین منطق و انسانیت ها ، خُفته است ؟

که اینچنین : یک کودکِ مظلوم ، در دریایِ خون افتاده است .

هیچ انسانی نمی دارد ستم ، در حقِ این نو غنچه ها ،

جز شیاطینِ بزرگ و بانیانِ ظلم و کِین ،

ای سرانِ مُرتجع !

وجدان کجاست ؟

در سکوتِ مَحض ، تا کی ؟

این کجایِ دینِ ماست ؟ : غَزه در آتش بسوزد ،

این مسلمانیِ ماست ؟

ای خدا بِنگر به این : گُل یاس هایِ پَرپَرت ،

حتم دارم سخت میلرزد مُقدس عرشِ کِبریاییت ،

کودکِ غَزه ، همانند تمامِ کودکانِ این جهان ،

زندگی میخواهد و حقِ حَیات ،

تا به کی صبرت به آخر میرسد ؟

ای خالقِ گُل یاس هایِ پَرپَرت !

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین

آبان ماه 1393