پیکِ عشق

بگذار تا لبانم ، گیرد دَمی زبانت

تا خون کُنَد فَواره ، از کُنجِ آن دهانت

از بهرِ تو خُمارم ، بیتاب و بیقرارم

مَستم نَما ز بوسه ، با پیکی از لبانت

شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخّلص به سِتین