((( )))

شاهکاری دیگر درشعر وادبیاتِ مُعاصرِ زاگرس نشینان( بختیاری ) :

((( وَیلونِ غُوارِ عشق )))

مو بَلگِ لِشکِ حُشکُم ، تو بارونِ بهاری

سُخ کِردُمه وِ تِشنی،پَه کی وِه ریم اِیباری؟

تَو کِردُمِه زِ دیریت ، بِوار وِه دَشتِ جونُم

اِخوام بِگوم ز دردُم ، تَرسُم طاقت نیاری

هر شَو گِرُم وِه دَسُم ، هر دوتا زونیامِه

وِه حال ِ زار و بختُم ، مَیَر خَوَر نداری ؟

وا با دل اَنجِنیدَم ، هَمش رَهنِه ایپاهوم

وَیلون و عاشِقُم مِن ، غووارِ انتظاری

دلِ مو کوه گِرِهدِه ، سی پَل و تِی و بُرگات

پَه سیچه وا دلُم هَی،ایجوری دَنگ دِراری؟

پِسین رِسی ، شَواَووِی،مو دِی طاقت نَدارُم

تا کی دِیِه اِیایی ، آرمونُمِه وورارِی ؟

لَووایِ بَرگِ بیدیت ، تَش ایوَنِن وِه جونُم

هَی وَنِنُم دووارته ، وِ یادِ وارگِه پاری

بو هَنَفِت ایگوی که ، عَطرِ کِلوسِِ سَوزِه

چی کوگِ دَر ایمَهنی، که هَی بَنگ ایدِراری

مُردُم دِیه بِیو پَه ، روزُم کِشی وِسالی

زِیتر بِیو دِیاری ، اَی عشقِ بختیاری .

شاعرِ مُعاصر : داوودِ جمشیدیان ( مَجنونِ بختیاری)