دستِ سرنوشت

به لب رسیده جانِ من ،چرا سحرنمی شود ؟

از این گرفته حالِ من ، کسی خبر نمی شود

خزان شده بهارِ من، در این سرایِ بی کسی

چرا شبِ سیاهِ من ، دگر بسر نمی شود ؟

شاعر معاصر :

داوود جمشیدیان ، متخلص به مجنون بختیاری