DAR BAZME SHERE MAN

در بَزمِ شعرِ من

در بَزمِ شعرِ من بیا ، مُشتاقِ دیدار تو ام

تو شبنمِ افتاده ای ، من گُل به گُلزار تو ام

تابِ نگاهِ مستِ تو ، خمیه زده بر جانِ من

ای نوگُلِ لیلی رُخَم ، مجنونِ رُخسار تو ام

مَحو و پریشانم مکن ، آشُفته حیرانم مکن

غم را ببر از این دلم ، چون عاشقِ زار تو ام

میسوزد این دل در تَبت ،خوکرده ام من با غمت

کُهنه طبیبِ این دلی ، ای آن که بیمار توام

عشقِ زلیخایی تویی ، سُلطانِ زیبایی تویی

من یوسفِ سرگشته ای ، در آن شبِ تار توام

با رأی و حُکمِ عاشقی ، در دام و بند افتاده ام

من عاشقِ محکومِ عشق ، سررفته بر دار توام

برما نظر کن یکدَمی ، ما را رها کن ازعَطَش

جا خوش نما اندر دلم ، امشب گرفتار تو ام .

شاعرِ مُعاصر : داوودِ جمشیدیان

فروردینِ ۱۳۹۶