OSTAD

برایِ استادم ( برادرم ) ، سلطان مُرادِ جمشیدیان ، که هُنرِ شعر و شاعری

را از کودکی درمَحضر و محفلِ اُنسش فرا گرفتم و پیروِ سبکِ او هستم ،

بر دستانِ پدر گونه اش بوسه میزنم و بر این بوسه افتخار می کنم ،

هرموفقیت ، پیشرفت ، و افتخاری را که درعرصهٔ شعرو ادب کسب میکنم

مدیونِ مَهارت و تسلطش بر شعرِپارسی و انتقالِ تجاربش بر خود میدانم:

همیشه در دل و یادم ، تو بودی

دلیلِ اینکه من شادم ، تو بودی

اگر هم طبعِ شعری داشتم من

درآن شک نیست، که استادم تو بودی

هرکجا که هستی ،

دوستَت دارم استاد

توعشقِ منی .

شاعرِ مُعاصر : داوودِ جمشیدیان

بهارِ ۱۳۹۶